Frankenjura en Thuringen

Van de week gebouldert in Thuringen en in de Frankenjura. Het originele plan was om  naar Bleau te rijden maar ik kon door de weeks  niemand meekrijgen die tijd had om mee te gaan. Bellen, mailen en sms-en. Het mocht allemaal niet baten. Niemand was in de gelegenheid om te gaan. Tot Thomas Hocke mij een sms stuurde of ik niet in de Franken wat wilde doen. De voorspellingen voor het weer waren goed dus ik de woensdag in mijn panda gesprongen om voll gas over die Autobahn oostwaarts te blazen.

Dag een was de planning om rustig aan wat te klimmen in Hulloch in de regio Thuringen, Thomas zijn thuis gebied. Na opgewarmd te hebben kon ik in het “donkere hol” van Thuringen de nog niet zoveel herhaalde Titten, Techno und Trompeten (7c+) herhalen tot grote vreugde van Thomas die zo eindelijk eens wat feedback krijgt op zijn boulders. Zoals al eens eerder geschreven is Hulloch maar ook de Franken geen Bleau. Toch, als je de mooiste boulders weet te vinden dan zijn deze vaak echt de moeite waard van het klimmen.

Dag twee stond FJ op de planning. Na wat geworstel om twee grote crash pads in mijn Panda te krijgen, op naar FJ. Eerste stop was Schirradorf. Een typische Franken gebied als het op boulderen aankomt. Een lange wand tot ongeveer 4/5 meter hoog en veel traverses en boulders die geen uitklim kennen.

Na wat opwarmen wilde Thomas mij een nieuwe 8a boulder laten zien. Deze was onlangs geopend door Conny. De vriendin van Thomas. Twee jaar heeft zij bijna niet geklommen en sinds twee maanden is zij weer veel in de rots te vinden. Dus na twee maanden weer zo fit om een 8a boulder te openen en nog veel andere harde zaken in de rots te klimmen.Na een goede werk sessie kon ik al snel alle passen maken en de boulder klimmen. Ik heb van deze beklimming nog een aardig filmpje als je op deze link klikt. Fraaie boulder. Mooie bewegingen en gewoon erg leuk om te doen.

flabber-1-of-2.jpg

flabber-2-of-2.jpg

(fotografie Thomas Hocke)

Volgende stop was Flabber (8a). Zover ik me kan herinneren wat Thomas mij vertelt heeft over deze boulder is dit een echte Bock boulder. Hard voor de graad en absoluut een fraai ding. Doen dus! Na nogmaals opgewarmd te hebben maar eens wat passen aangevoeld en de grepen schoongemaakt. Pads nogmaals goed leggen, nogmaals de grepen poetsen, magnesium aan mijn handen en een poging doen. Eerst probeerde ik weg te komen vanuit zitstart, al snel vertelde Thomas dat je deze boulder gehurkt onder het dak begint. De eerste beweging is dan al gelijk vol gas. Een slechte greep voor links, dan toe-hook maken met rechts om dan naar een soort ronde spleet te gaan waar drie redelijke grepen in zitten. Vanaf hier moet je dan nog een erg verre pas maken naar een pocket (zie foto’s), toe hook maken en eindigen op de laatste greep. En dit ging ook allemaal zo zoals ik het beschreef. Een poging was genoeg om dat ding te klimmen! Een goed eind van een goede en koude klimdag.

Dag drie was ik aardig moe van de voorgaande dagen. Ook was de huid nog niet fatsoenlijk hersteld na Spanje. Overal had ik nog kloven. Mede ook doordat ik na Spanje gelijk hard ben gaan trainen in de hal heeft de huid niet genoeg tijd gehad om te herstellen. Na een ontbijt was het weer richting Pottenstein. Daar samen met Thomas en zijn vader nog het een en ander bekeken. Nog even Terminator (8a+) aangevoeld maar dat ging ‘m niet meer worden deze trip. Een volgende keer dan maar.