Spanje
Spanje? Tsja, als je in de winter routes wil klimmen dan is het meestal geen optie om binnen een straal van 800km van Amsterdam te gaan kijken. Je komt dan al snel uit op bestemmingen zoals Zuid Frankrijk of Spanje. Aangezien ik geheel februari gepland had om te gaan klimmen was de keuze snel gemaakt. Spanje! Gebieden zoals Margalef, Santa Linya of Siurana spraken tot de verbeelding. Zoveel rots hebben ze in Catalunya dat je echt je best moet doen om een keuze te maken waar je wil klimmen.
Aangezien ik toch een fan blijf van wat kortere routes leek Margalef mij een goede eerste keuze. Negen jaar geleden was ik al eens in dit gebied geweest en was toen al onder de indruk van de omgeving en de hoeveelheid rots. We zouden hier ook Mathieu Ceron en een aantal andere Nederlandse klimmers treffen.Een maand Spanje is wat anders dan de Frankenjura. De laatste paar jaar heb ik voornamelijk in laatst genoemd gebied geklommen. Ik was dan ook erg benieuwd hoe het zou gaan om toch in een wat andere stijl te klimmen. Per slot de laatste keer Spanje was wel een paar jaar geleden. De vraag die ik mij van te voren had gesteld was dan ook of ik wel echt harde dingen moest gaan proberen. Ik was niet erg fit voordat ik vertrok en bovendien heeft het in mijn ogen geen zin om een lang project te beginnen in een gebied waar je misschien maar een keer per jaar komt voor een korte vakantie. Doel was dan ook veel klimmen en zien wat je tegenkomt.Spanje is ook wat betreft sfeer heel anders dan Duitsland. Het landschap is veel ruiger en de cultuur verschilt nogal in vergelijking met de west Europese. Waar wij in Duitsland in een huisje gaan zitten kozen we er Spanje voor om een maand wild te kamperen. Dat gaat prima in Spanje. In Margalef hebben ze daar plekken voor ingericht in het gebied zelf.
De eerste week in Margalef was even wennen. Ik had in mijn hoofd zitten dat veel routes relatief kort zouden zijn. Dat viel wel even tegen. De sector Laboratori is inderdaad erg kort maar de rest van de sectoren zijn toch beduidend langer. Zo kostte het mij de eerste week moeite om wat langere routes te klimmen. Gelukkig had ik al wel veel langere weerstand getraind voordat we vertrokken naar Spanje maar toch voelt het dan weer anders aan op rots. In de eerste week heb ik ook nog twee dagen in Siurana geklommen om daarna weer naar Margalef te gaan. Eind van deze week was ik nog wel in staat om de route Photoshot (8b) te klimmen. Een korte en krachtige route op Laboratori. Na kort uitwerken ging de route vrij rap.
Week twee heb ik alleen in Margalef geklommen. Mathieu wilde samen met de andere boys naar Santa Linya voor drie dagen. Suuz en ik zouden dan ook meegaan. Planning om te vertrekken richting Santa Linya was begin week drie maar eerst maar eens wat doen in Margalef. Naast veel meters maken t/m 8a heb ik gewerkt in de route Darwin Dixit (8b+), dit was op de woensdag. De passen gingen allemaal vrij snel. Is dit 8b+ dacht ik? Na ja, het zal me wel liggen. Donderdag was een rustdag en vrijdag leek mij een goede optie om te proberen de route te klimmen. Na de rustdag ik weer naar de route. Aardig gemotiveerd om dit ding snel te klimmen want ik wilde ook weer eens graag hard aan mijn vingers trekken. Na wat opwarmen heb ik de route nog een keer goed uitgewerkt om te voorkomen dat je door slordigheid de route onnodig niet klimt. Nog maar weer wat rust en een poging trekken. En ja, in de eerste poging kon ik ook gelijk door klimmen tot de ketting….. Wel wat snel voor 8b+ dacht ik nog. Op zich heb ik wel eens eerder in de Franken een 10+ in de eerste poging geklommen maar het blijft altijd apart om een harde route zo snel te klimmen. Maar goed. Een fijn gevoel gaf het zeker. Overigens geeft een route uitklimmen altijd een fijn gevoel. Ongeacht het niveau.
Dan even iets over het weer. Spanje hoort in februari best warm te zijn…. Not! Man, wat hebben we veel slecht weer gehad. Zeker de eerste twee weken. Nachten van -6 tot -8 en overdag niet warmer dan 8 graden zonder zon. Brrrrrrr! Regelmatig zaten we in het dorpscafé of in de Refugio van Margalef. Beetje eten, poging tot kletsen met de locale bevolking en naar het weerbericht kijken. Zelfs in Mallorca en Andalusië lag sneeuw! Trouwens, tijdens de heenreis naar Margalef hebben we ook ergens wild moeten kamperen in een behoorlijk besneeuwd Frankrijk.
Even terug naar het klimmen. Dus in week twee nog een leuke 8b+ geklommen en nog andere mooie routes in Margalef. Een route in het bijzonder wil ik hier nog wel noemen. Dat is Malasombra (7c+). Een route van ongeveer 20 meter lang. Het begin is krachtig, stijl en op pockets. Hierna komt een erg goede rust op een band om daarna continu door te klimmen op randjes en pockets. Erg mooie lijn! Misschien wel de mooiste van de gehele trip. Zeker de laatste 10 meter zijn geniaal. Geen enkele harde pas. Alleen continu door klimmen op perfecte kalk.
Begin week drie gingen we richting Santa Linya. Joepie, dacht ik. Lekker “korte” routes. Ik heb mijn “Rodellar” periode wel gehad. Maar Mathieu verzekerde mij ervan dat ik het ook leuk zou vinden en dan er niet alleen al te lange routes zouden zitten. Aangezien Suuz en ik maar twee dagen zouden gaan leek het mij wel een leuk idee om wat in de breedte te klimmen. Zo ook de eerste dag waarop ik begon met een 8a flash. Hiervoor had ik tegen de jongere boys (Bob en Daan) een heel betoog gehouden over goed opwarmen. Beide heren keken mij ook aan van “en dit is goed opwarmen?”. Tsja, het goed weten en dan ook nog doen zijn twee verschillende dingen.
Ondanks dat Santa Linya erg overhangt en dus altijd droog blijft tijdens de regen die met bakken uit de hemel kwam tijdens ons verblijf . Waren toch best wat routes klammig en soms gewoon nat. Ik wilde graag Rolito Sharma (8b+) proberen. Alle passen gingen echt snel. Op 1 greep na, doordat de cruciale greep nat was. Helaas, dus voor een volgende keer als ik ooit weer eens in Santa Linya kom. Verder nog wat 8a en 8a+ spul geklommen in Santa Linya om na twee dagen weer terug gaan naar Margalef. Santa Linya is een mooi gebied. Wel moet je er van houden. Bijna alle routes hangen extreem over en over het algemeen zijn de grepen altijd groot. Echt fysiek klimmen dus. Een nadeel als je wild kampeert is dat het nu niet meer toegestaan is om ook maar in de buurt te slapen van de grot.
Terug in Margalef had ik nog wel een paar wensen wat routes betreft. Ik wilde niet perse echt een heel moeilijk project klimmen maar t/m 8b nog het een en ander klimmen. Als laatste fraaie route van de trip heb ik nog Batuka (8b) weten te klimmen. Een mooie 8b van ongeveer 20 meter lang. Deze route bevind zich op dezelfde wand als Malasombra en is ook ongeveer in dezelfde stijl als eerder beschreven 7c+ alleen dan wat moeilijker. Een dag een keer uitwerken en later op de week terug om een poging te doen met succes.
Nu een paar dagen na terugkomst kan ik wel zeggen dat ik samen met Suzanne een mooie trip heb gemaakt naar Spanje. Voor het eerst was ik tijdens een trip er niet echt op gebrand om een echt harde route te klimmen. Voor mijn gevoel was het eens een keer een echte vakantie en een mooi avontuur. Veel wild kamperen, mooie natuur zien, wat cultuur en lekker veel klimmen in verschillende routes. Een goed begin van een nieuw klim jaar. Ik kan niet wachten om weer terug te keren naar mijn projecten in de Franken!
(fotografie door Roman van der Werf, foto van Darwin Dixit door Mathieu Ceron. Foto’s zijn onder copyright beschermd)