Roman van der Werf

Al een poos geleden dat ik wat op mijn site geschreven heb. Wat is er in de tussentijd allemaal gebeurt op klim-gebied? De laatste weken was het leven in NL zo druk dat ik niet in staat was om erg veel rots aan te raken. Slechts twee dagen Bomal in vier weken was wat karig. Nu is alles o.k. en kan er weer helemaal op de rots gefocust worden. Weliswaar heb ik de afgelopen weken veel aan het campus board gehangen maar naar mijn smaak te weinig op rots geklommen.

Dinsdag t/m donderdag in de Frankenjura geweest om o.a. te werken in Space Invader (10+/11-). Het project van het jaar voor mij. Afgelopen herfst was ik erg dichtbij het klimmen van dit apparaat. In het voorjaar was helaas het begin te nat en tussendoor in de rots-weekenden had ik geen puf meer om het te proberen.

De eerste dag rustig aan. Wat rondgekeken op Grundfels. Daar nog een mooie 9+ (A million miles away) geklommen en een erg goede poging gedaan in Black Flag 10. Na 1 poging in Black Flag een eind aan de klimdag gemaakt om energie te sparen voor dag twee.

Fotografie: Thomas Hocke

Dag twee stond Space Invader in de planning.  Via een fikse de-tour (dus 1,5 uur rijden) daar aangekomen. Opgewarmd door de passen nog wat uit te werken. Tjee! Wat voelde dat slecht aan zeg! Ik was nog moe van de afgelopen week werk/trainen en de dag ervoor. Even zakte de moed mij in de schoenen. Wat verdwaast zat ik op de grond onder de route. Niet goed wetend wat ik moest doen. Even flitste de gedachte door mij heen:”waar ben ik mee bezig? Een baan van 32 uur, 8 tot 12 uur per week trainen en eenmaal in de twee weken een lang weekend hakken in de rots gemiddeld. Of iig zo veel als mogelijk, waar doe ik het voor?” Even dacht ik hieraan. Heel even maar totdat ik bedacht dat het klimmen het mooiste is wat mij misschien wel is overkomen.

Snel deze gedachten aan de kant geschoven en met opgeheven hoofd mijn project tegemoet! Poging 1 kwam ik aan het eind vlak voor dat je de irritante mik pas in moet zetten uit de route zeilen. Dat was echt irritant. Nog niet goed warm waarschijnlijk maar wel beter dan verwacht. Een pas verder en de route is gedaan! Dan een lange rust van een uur. Een beetje eten, andere klimmers aanmoedigen in de routes en vooral veel denken aan de route.

Poging 2. Zeer gecontroleerd klom ik het eerste deel (-+ 10-) om hierna een paar keer te schudden voor ik de 7c boulder in het dak inklom. Alles ging goed. Tot de pas na de mono. Aj, de greep voelde niet lekker aan. Dan toch maar inzetten! In de vlucht omhoog voelde ik hoe mijn middel- en ringvinger in de “verlossende” bidoigt verdwenen! En weer los! Ik kon mijzelf wel schieten….. Ik zat goed in de greep maar zwaaide er te hard uit! Slechts een fractie verwijdert van mijn eerste 10+/11-! Na ja, dan maar een derde poging er tegen aan. Deze verliep gelijk als p2. Alleen dat deze nog soepeler ging…. Conclusie: Toch sterker geworden. Ondanks moeheid sterker dan vorig jaar toen ik topfit was in de Franken. En ook nog het randje bijpakken wat ik vergat… Tweemaal….

En nu? Over twee weken weer drie weken Franken. Kijken hoe dit gaat. Motivatie is er. De wil is er. Nu nog mooi weer!