Drukke week.

27 mei 2009

Zeven dagen in een week. Vier dagen rots, drie dagen werken. Gekkenwerk? Sommigen zeggen van wel. Maandag en dinsdag twee dagen in Berdorf geklommen samen met Stefan en fotograaf Melvin Redeker. Idee was om een fotoshoot voor de BLOK te combineren met wat klimmen. Zo was ik deze dagen eens niet de fotograaf maar zowaar een van de twee klimmende onderwerpen. Ook wel eens leuk voor de verandering. Berdorf blijft een mooi en fraai gebied. Om er te klimmen, te zijn, en te fotograferen. Mits het er niet te druk is. (Foto onder door Melvin Redeker)

aryton-1-of-1.jpg

Vervolgens drie dagen aan de bak op het werk. Vrijdag in de late avond nog gewerkt en zaterdag om precies 0500 in de auto gesprongen om 1315 onder de rots te staan in de Frankenjura. Om vervolgens weer zondag op maandag nacht terug te blazen met de snelle Seat die ik bezit.

Op de zaterdag ben ik samen met een aantal Nederlandse klimmers waaronder Suzanne naar de Veldener Wand gegaan. Ik was vrij moe van de rit maar had wel erg veel zin om te klimmen. Na wat verplicht opwarmen daar “Trainspotting” 10-/10 uitgewerkt. Na wat werken in de route en een goede rust was ik in staat om deze route in de eerste poging na uitwerken te klimmen. Niet slecht na zo’n rit… Hierna nog de fraaie Ikarus 9- geklommen. Zondag was eerst de planning om naar een project te gaan kijken. Al snel was duidelijk tijdens het opwarmen dat het verstandiger was om wat makkelijkere routes te klimmen. Ook aangezien ik wat last had van bijwerkingen van een anti-biotica kuur die ik op dat moment slikte ivm tekenbeten. Heel fijn is dit niet.

Dus de zondag wat mooie en makkelijkere routes geklommen op de Maximilians Wand en Krottenseer Turm. Daar nog een keer Hitch Hike the Plane 9/9+ herhaald. Blijft een mooie route! Westwand 8, wat makkelijke routes en als hoogtepunt van de dag de erg fraaie maar ook spannende Wilde Spiele 9-. Een verticale route van Kim Carrigan uit 1985. Voor diegene die deze man niet kennen wil ik verwijzen naar het boek “Rock Stars”. Kortom Kim Carrigan was een van de beste rotsklimmers eind jaren ‘70 en begin jaren ‘80 en afkomstig uit Australie.

Frankenjura en 200.

13 mei 2009

Het doel om ooit 200 8e graad routes te klimmen is bereikt. De 200e (stand is nu 205) 8e graads route heb ik in de Frankenjura geklommen. Tijd voor een een klein feestje. Tenminste, in de spreekwoordelijke zin aangezien ik hiervoor toch echt geen feest ga organiseren ;-). Onduidelijk is welke route het nu is. Het is Bigboss 9+/10- of Amadeus Schwarzenegger 10-, de eerste is een nieuwe route in de Franken, de ander een uber klassieker. Als ik heel eerlijk ben is het eigenlijk de eerste. Maar ik heb liever Amadeus als 200e. Nu dan maar eens kijken welke 8a ik af ga waarderen zodat Amadeus de 200e kan zijn ;-). Wat een onzin. Lekker belangrijk….

Nee, zonder gekheid. Het waren twee goede weken waarin ik erg veel geklommen heb. Veel kan ik wel stellen. Op 16 dagen zo’n 12 klimdagen. Mijn vingers doen er nog pijn van. Projecten had ik niet veel op Space Invader (10+/11-) na dan. Voor de tijd van het jaar waren er veel wanden droog. Dit in tegenstelling tot vorig jaar in dezelfde periode. Toch waren meer routes nat dan ik verwacht had. Uiteraard erg suf om te denken dat alle wanden kurk droog zouden zijn in deze periode. Ook mijn project was behoorlijk nat in het begin. Niet erg motiverend was dit. Ook gezien het feit dat ik het noordelijke deel van de Noordelijke Franken echt even zat ben. Het gebied waarin Klinge zich bevind heb ik het afgelopen jaar echt teveel gezien.

website-1-of-1.jpg

Zo heb ik al aan het begin van de trip besloten om veel routes te proberen in de graad 10- en om projecten te zoeken vanaf 10. Hiernaast veel nieuwe wanden te bezoeken zodat er plannen gemaakt kunnen worden voor dit jaar. Naast het klimmen had ik ook nog een fotoklus op het programma staan voor de BLOK. Dit was wel spannend om te doen aangezien mijn ervaring is dat de fotografie altijd lijdt onder het klimmen en onder geen voorwaarde wil ik dat het klimmen lijdt onder de fotografie. Maar gezegd kan worden dat de missie redelijk geslaagd is. Dat moeten jullie zelf ook maar beoordelen als BLOK #3 uitkomt. Twee foto’s als voorproefje. Suzanne in Magnet en Stefan in Fight Gravity.

Op deze trip heb ik een paar klassiekers gedaan waar ik blij mee was. Killer 10, Fight Gravity 8+, High Gravity Day 9/9+ en Amadeus Schwarzennegger 10-. Killer is een wat apart verhaal (in mijn hoofd). Eigenlijk vind ik dat ik deze route nog voor een derde maal moet klimmen aangezien ik de eerste maal wat touw wrijving voelde over het laatste dakje alvorens de laatste haak te klippen en de tweede maal klipte ik de laatste haak van een grote greep een halve meter onder de laatste haak omdat de grepen om het kleine dakje nat waren door de regenbui die er toen was.  Bovendien heb ik de indruk dat deze route ooit al graspollen rukkend uitgeklommen is tot de bovenkant van het massief.  Dan moet je nog een vervelende mantel maken na de laatste haak en flink doorrukken aan graspollen. Jaja, old school way. Duzzzz, maar niet erg want deze route is gewoon erg mooi en het is dan ook geen straf om deze nog een keer te mogen doen. Ik sprak Mathieu Ceron hierover aan de telefoon en die zei:’hou nou toch eens op met die onzin’. Misschien heeft hij wel een punt. Er is mij al door verscheidene mensen gezegd op te passen hier niet teveel in door te slaan. Straks tellen alleen nog de routes die op-af geklommen worden in jaren ‘80 outfit ;-).

website-2-of-2.jpg

Amadeus Schwarzenegger is een erg respectabele 10-. Ik heb deze trip iets van 11 routes vanaf 9+ geklommen en deze vond ik eigenlijk wel het grootste succes van de trip. Deze route is geopend in 1986 door Wolfgang Gullich. De route bevind zich naast de klassiekers Fight Gravity 8+ en Magnet 9 op de Richard Wagner Fels. Een respectabele 10- omdat hij punt 1: fraai is maar misschien nog wel meer omdat hij echt *#^% hard is. Naar moderne maatstaven heeft dit niets met 10- te maken. Maar ja, dit is een klassieker dus dit is de maatstaf.  Niet dat ik er zo lang over deed. Twee pogingen en klaar was het maar misschien was het wel gewoon de dag waardoor deze route zo speciaal voelde. Ik had namelijk Fight Gravity 8+ nog nooit gedaan :-0! En deze dus op dezelfde dag ook geklommen. Alle drie de klassiekers heb ik nu dus ook gedaan op de Richard Wagner Fels.  Naast de foto’s die ik op mijn website geplaatst heb van twee andere klimmers heb ik nog zelf twee filmpjes laten maken: Fliegender Grafix 9+/10- en Wallfahrt 10-.

website-1-of-2.jpg